عايشه ( yece ) ا . پ . صعوه كه آن را عايشهء لب جوى نيز گويند . عايشه ( yece ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دختر ابو بكر از زوجات محترمهء آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . عائص ( es ) ص . ع . شاة عائص : گوسپندى كه سالها باردار نشود . ج : عوص . عائض ( 'ez ) ص . ع . عوض داده شده . ج : عائضون . و قولهم : لا افعله عوض العائضين يعنى نخواهم كرد آن را هرگز . عائضون ( ezuna ) ع . ج . عائض يعنى عوض داده شدگان . عائط ( 'et ) ص . ع . شتر و يا زنى كه نازا نباشد ولى سالها باردار نگردد . ج : عوط و عيط ( it ) و عيط ( oyyat ) و عوطط و عوطط و عوطط . و نيز ماده شترى كه گشنى كرده شود و بار نگيرد . و در مبالغه گويند : عائط عوط و يا عائط عيط و يا عائط عوطط . عائف ( 'ef ) ا . ع . فالگوى بمرغان و جز آن . عائف ( 'ef ) ص . ع . ناپسند دارندهء طعام و شراب و جز آن . و ننگ دارنده . و مرغ گرد آب . و مردارگردندهء بارادهء فرود آمدن . عائفة ( 'efat ) ا . ع . مؤنث عائف : زن فالگوى بمرغان و جز آن . عائق ( 'eq ) ص . ع . بازدارنده و منع كننده و از چيزى منصرف‌كننده . ج : عوق و عائقون از ذوى العقول ، و از غير آن : عوائق . عايق ( yeq ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مانع و باز دارنده . و بر گرداننده . و عارضه و حادثه و اتفاق . عائقة ( 'eqat ) ص . ع . مؤنث عائق . ج : عوائق . عائقون ( 'equna ) ع . ج : عائق . عايقه ( yeqe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عارضه و حادثه و اتفاق . عائل ( 'el ) ا . ع . درويش و نيازمند . ج : عالة و عيل و عيلى و عيلة . و ترازوى مايل . و غالب از هر چيزى . عائلة ( 'elat ) ا . ع . رفتار دشوار و حركت بطور سختى و رنج . عائم ( 'em ) ا و ص . ع . شناور . و نام بتى . عائن ( 'en ) ا . ع . آب روان . يق : شرب من عائن : آب روان آشاميد . و ما بها عائن : نيست كسى و چيزى در آن . عائن ( 'en ) ص . ع . نظركننده و بيننده . و نظركنندهء ببدى و خيرگى . عائنة ( 'enat ) ا . ع . اموال . و نگاهبان اموال . و لقيته اول عائنة : ديدار كردم او را پيشتر از هر چيزى . و كذلك لقيته ادنى عائنة . عائهة ( 'ehat ) ا . ع . فرياد و خروش . عب ( abb ) ا . ع . تگرگ . عب ( abb ) و ( ab ) ا . ع . عب الشمس : پرتو خورشيد . و كذلك عب الشمس . عب ( abb ) م . ع . عب الماء عبا ( از باب نصر ) : آشاميد آب را يك نفس و بدون مكيدن . و يق : الحمام يشرب الماء عبا كما تعب الدواب : كبوتر مانند ستور آب مىخورد . ولى ساير مرغان آب را جرعه جرعه مىخورند . الحديث : مصمو الماء و لا تعبوه فانه يورث الكباد يعنى آب را بمكيد و يك نفس نخوريد كه مورث بيمارى جگر مىگردد . و عب النبت : دراز و انبوه گرديد آن گياه . و عب الدلو : آواز كرد آن دول وقت آب گرفتن در چاه . و نيز عب : آشاميدن آب با دهن و بدون ظرف . عب ( obb ) ا . ع . تريز و بن آستين . عبء ( ab ' ) ا . ع . پرتو آفتاب . عبء ( ab ' ) م . ع . عبأ المتاع عبأ ( از باب فتح ) : آماده كرد رخت را . و عبأ الامر : منظم كرد آن كار را . و عبا الجيش : ساخت سامان آن لشكر را . و عبأ الطيب : ساخت بوى خوش را و آميخت . و ما عبا به : باك نداشت از وى . قوله . تعالى : قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي اى ما بالى بكم اى بعذابكم . و ما اعباء به اى ما اصنع . عبء ( eb ' ) و ( ab ' ) ا . ع . بار . و ثقل و گرانى از هر چه باشد . و تنگ بار . و همتا . ج : اعباء . عبا ( ab ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوعى از بالاپوش . عباء ( ab ) ا . ع . گليم مخطط و خطدار و منقش . و مرد گول گران و ثقيل الجسم فربه . ج : اعبئة . و نيز عباء : ج . عباءة . عباء آت ( ab t ) ع . ج . عباءة . عباء آن ( eb ' ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو عدل كه يك بار باشد . عباءة ( ab 'at ) ا . ع . عباء و گليم مخطط و منقش . ج : عباءات و عباء . عباب ( ab ba ) ا . ع . لا عباب اى لا تعب فى الماء : حريص در آب خوردن مباش . و قولهم : اذا اصابت الظباء الماء فلا عباب و ان لم تصبه فلا اباب اى ان وجدته لم تعب و ان لم تجده لم تتهيأ لطلبه و لشربه و اين مثل را در رعايت اعتدال و ترك حرص و آز استعمال كنند . عباب ( eb b ) م . ع . نبرد كردن در فخر و فزونى . معابة : مثله . عباب ( ob b ) ا . ع . برگ خرما . و توجبهء بزرگ بسيار آب . و پرى آب و بسيارى آن . و بالا برآمدن آب . و موج سيل . و اول و اعلاى هر چيزى .